(42) ආදරයේ ප්‍රාග් ඓතිහාසික අතීතය || Pre-historic days of love

  • කාලය: 1950, සමාන්තර විශ්වය
  • ස්ථානය: බස්නාහිර පළාත, ලංකාව

**********{වෝල්ටර් සමරසිංහ (චරිත්ගේ මවගේ පියා) කියන කතාව}**********

hands jpeg

යම් යෙහෙකින් මා උඩ දැමූ කාසිය Tail  උඩට සිටිනායුරින් වැටුණේ නම් චරිත් කාලිංග බණ්ඩාර මෙලොවට බිහි නොවිය හැකිව තිබුණේය. ඔහු මෙලොවට බිහි වූයේ එය Head වැටුණු නිසාය.

පුදුමයකට මෙන් කාසිය උඩ දමන ක්ෂණයෙහිම කහ පැහැති සමනළයෙක් මගේ කාමරයේ තටු සලමින් පියාඹන්ට පටන් ගත්තේය. සමහරවිට ඌ එහි ඉන් පෙරද සිටියා විය හැකිය. නමුත් ඌ මගේ අවධානයට බඳුන් වූයේ කාසිය උඩ දමන මොහොතේය. සමහරවිට එනිසා මගේ මහපටැඟිල්ලෙන් කාසිය මත වූ තෙරපුම අඩු වන්ට ඇත. මේ සමනළයා නොවී නම් කාසිය අනෙක් පැත්ත වැටෙන්ට ඇත්දැයි ඉඩ තිබුණේද මම නොදනිමි. මම ඒ ගැන සිතන්ට නොගියෙමි.

මා කාසිය උඩ දැමූයේ ඇයි?

තීරණයකට එළඹිය නොහැකිව මම අන්ත අසරණව සිටියෙමි. මගේ එකම සරණ වූයේ සර්ව බලධාරී දෙවියන් වහන්සේය. මට මඟ දක්වන ලෙස මම උන් වහන්සේගෙන් අයැද සිටියෙමි.

මගේ මේසය මත වූ සතයේ කාසියේ සයවන ජෝර්ජ් මහ රජ්ජුරුවෝ මදෙස බලා සිටියහ. ඔහුගේ මුවෙහි ඇත්තේ අවඥාසහගත සිනාවකැයි මට සිතුණේය. මේ මා කාසිය උඩ දමන්ට පෙර කිසි ලෙසකින් වත් බලාපොරොත්තු නොවූ ප්‍රතිඵලයකි. පොල්ගස දුටු වහාම කළ යුතු සියල්ල මම ඒ වන විටද තීරණය කොට සිටියෙමි. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේ මා වෙත දැක්වූයේ මා දිවි හිමියෙන් බිඳින්ට අධිෂ්ඨාන කොට සිටි අධිරාජ්‍යයේ නයුවාය. ඔහුගේ අධිරාජ්‍යයෙහි හිරු බසිමින් තියේ. මගේ අධිරාජ්‍යයෙහිද අදින් මතු හිරු නොනඟින බැව් මම දනිමි. සර්වබලධාරී දෙවියන්වහන්සේට මා ගැන මීට වඩා කාරුණික නොවිය හැකිව තිබුණේද?

අනෙක් අතට එය උන්වහන්සේගේ කැමැත්ත නම් එය එසේම වේවා! එය ප්‍රශ්න කරන්ට මා කවරෙක්ද?

කිසිදා හැර නොයන බවට Rට මා දුන් පොරොන්දුව කඩ කොට දෙමාපිය කැමැත්තට හා සමාජ සම්මතයට නතුව විවාහ ජීවිතයට ඇතුළත් වන්ට මම තීරණය කළෙමි.

R මා තේරුම් ගනු ඇති බවත් මේ තීරණය නිසා මට වෛර නොබඳින බවත් මම දැන සිටියෙමි. අප දෙදෙනා අප දෙදෙනාගේ අනාගතය ගැන කතා කළ බොහෝ අවස්ථාවලදී අපේ කතාව නතර වූයේ එකම තැනෙකය. ලෝකයේ බොහෝ දේ අපේ කැමැත්තට අනුව නොව සමාජයේ කැමැත්තට සිදුවන රටකය, අප ජීවත් වන්නේ. ඊට නතු නොවන්නකු විසින් ගෙවිය යුතු වන්දිය කිසිවකු සිතනවාට වඩා විශාලය. ඒ වන්දිය ගෙවීමට වඩා අපේ පෞද්ගලික කැමැත්ත ආයාසයෙන් හෝ යටපත් කොට සමාජ සම්මතයන්ට නතු විය යුතු බවයි R හැමදාමත් කීවේ. ඊට එරෙහිව කතා කළේ මාය. දැන් මගේ වරදද ඔහුගේ නිවරදද පසක් වී තියේ. එබැවින් ඔහු මා කඩ කළ පොරොන්දුව ගැන අහිතක් නොසිතනු ඇතැයි මම දැන සිටියෙමි.

ඇත්තම කියනවා නම් R මට වඩා නිර්භීත විය. තමන්ට රැකියාවක් නැතිවද, ලබමින් සිටි වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය අත හැර දමා හෝ මා සමඟ එන්ට ඔහු සූදානමින් සිටියේය.

“…Becoming a doctor is my lifelong dream, but there is nothing that I can give up…I have some money with me. Surely we can start a small business…”

මේ (මා පසුව ගිනිබත් කළ) පෙම් හසුනෙක වූ ඔහුගේම වදන්ය.

මම මොහොතකට හෝ ඔහුගේ වචනයක් සැක නොකළෙමි. අප දෙදෙනා අතර වූයේ එතෙක් දැඩි බැඳීමකි. විශ්වාසයකි. ඔහුගෙන් තොර ලෝකයක් මට නොතිබුණාක් සේම මගෙන් තොර ලෝකයක් ඔහුටද නොතිබුණු බව මම දනිමි. අප එකට ඇවිද ගිය කොළඹ නගරයේ මාවත් – බුලර්ස් පාර, රැජන පාර, රීඩ් මාවත, ගාළුපාර – වැල්ලවත්ත හා ගල්කිස්ස වෙරළ තීරය ඊට සාක්ෂි දරනු ඇත්තේය.

.

ඔබේ නෙත් මා නෙත් හමුවූයේ කෙදිනකද, එතැන් පටන්
මම උමතු වීමි; මුළු ලොවටම අමුත්තෙක් වීමි.
අහා, දෙවියන්ද ඔබ දැක උමතු වනවා ඇත්තේය!

ඔබේ නෙත් මා නෙත් හමුවූයේ කෙදිනකද, එතැන් පටන්
උමතු වූ මිනිසකු උපත ලද්දේය
මා ඔබ ලකුණ හැඳින ගත්තේ කවදාද, එතැන් පටන්
මට අන් කිසිවකට අවධානයක් යොමුකළ නොහැකි විය
අවට පරිසරය කසුකුසුවෙන් පිරිගියේ යම් දිනෙකද, එතැන පටන්
මහත් වූ ප්‍රමෝදයක් මෝදු වූයේය

පෙම්වත, අප ජීවිත තන්තු එකිනෙක බැඳුනේ යම් දිනෙකද, එතැන් පටන්
මම උමතු වීමි; මුළු ලොවටම අමුත්තෙක් වීමි.
අහා, දෙවියන්ද ඔබ දැක උමතු වනවා ඇත්තේය!

අප සෙල්ලක්කාර වූයේ යම් දිනෙකද එතැන් පටන්
නිසල බව බිඳුනේය; සංසිඳීමක් නැති විය
ඔබේ සළුව ගිළිහුනේ යම් දිනෙයකද , එතැන් පටන්
මා වශි බන්ධනයෙකින් බැඳ තැබුවාක් මෙන් විය
ඔබ මගේම වූයේ කෙදිනෙකද, එතැන් පටන්
මගේ හදවත වේගයෙන් සැලෙයි
මම උමතු වීමි; මුළු ලොවටම අමුත්තෙක් වීමි.
අහා, දෙවියන්ද ඔබ දැක උමතු වනවා ඇත්තේය!

අපට දැඩි තීරණයක් ගත හැකිව තිබුණේය. එහෙත් එවැනි පියවරකින් පසු එළඹිය හැකි තත්ත්වය මට සිතා ගත නොහැකි තරමට දරුණු විය. Rගේ පියා මුළු රටම දන්නා ශල්‍ය වෛද්‍යවරයෙකි. කොළඹ බලපුළුවන්කාර සමාජයේ වැදගත් පුරවැසියෙකි. අධ්‍යාපනය කඩා කප්පල් කර ගැනීම ගැන හෝ සමාජ සම්මතයන්ට පිටු පෑම ගැන ඔහු තම එකම පුතණුවන්ට කිසිසේත් සමාව නොදෙන බව අප දෙදෙනාම ඉඳුරා දැන සිටියෙමු. සමාජය විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරන අප දෙදෙනා සතු අනාගතය කුමක්ද?

ස්වාත්මය හා ස්වාර්ථය අතර සනාතන අරගලය මම දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියට ගෙන ගියෙමි. උන් වහන්සේ මට හිරු බසිමින් පවත්නා අධිරාජ්‍යයෙහි නයුවා දැක්වූවෝය.

මා සරත් චන්ද්‍ර චට්ඨොපාධ්‍යගේ දෙව්දාස් නවකතාවේ කථා නායකයා බඳුය මට සිතුණේය. දෙව්දාස්ගේ පළමු ආදරය ඔහු කුඩා කළ පටන් දන්නා, නව යොවුන් වියේදී ඔහුගේ සිත පැහැර ගන්නා, පාර්වතීය. එහෙත් ඔහුට කිසිදිනෙක පාර්වතී සමඟ එක්වනු නොහැකි වෙයි. සමාජය විසින් ඔවුන්ගේ ආදර කතාව දෙපළු කොට මහා පවුරක් බැඳ ඇත්තේය.

මා කතෝලික පල්ලිය නැවත වැද්ද නොගන්නා ලෙසට ජීවිතයෙන් ඈත් කළේ බොහෝ කාලයකට ඉහතදීය. නමුත් දෙවියන් වහන්සේ මගේ ජීවිතයෙන් ඈත් නොවීය. ශුද්ධ වූ බයිබලය තවමත් මා අසීරු අවස්ථාවකට පත් වූ කල්හි මට ජීවිතය පිළිබඳ නවමු බලාපොරොත්තු ඇති කරයි.

When I was a child, I used to speak as a child, think as a child, reason as a child; when I became a man, I did away with childish things. For now we see in a mirror dimly, but then face to face; now I know in part, but then I shall know fully just as I also have been fully known. But now abide faith, hope, love, these three; but the greatest of these is love.

Corinthians 13:4-13

අවසානය කෙතෙක් සහතිකව දැන සිටියද අප දෙදෙනා එක්ව ගතකළ අන්තිම රාත්‍රිය බෙහෙවින් හැඟුම්බර එකක් වූයේය. මගේ බෝඩිමේ ඇඳ මත අප දෙදෙනාගෙන් කිසිවකු හරිහැටි නින්දක් නොලැබ රැය පහන් කළෙමු. R මට තුරුළුව, මගේ දෑත් අතර සිරව සිටියේය. ඔහුගේ කඳුළු කොපමණ මගේ ළැම තෙත් කරමින් ගලා ගියාද මම නොදනිමි. බොහෝ කාලයකින් කම් සැප නොලැබුවද, අන්තිම රාත්‍රියේදී එහි නියැළෙන්ට අපට ඕනෑකමක් හෝ මානසික ඒකාග්‍රතාවයක් නොවීය. අප දෙදෙනාම සිතමින් සිටියේ නොදන්නා හෙට දවස ගැනය. අප දෙදෙනා එකිනෙකාගෙන් වෙන්ව තනිව පිය නැඟිය යුතු ලෝකය ගැනය.

පාන්දර යාමයේ මම කෙටි නින්දකට වැටුණේය සිතමි. කවර හෝ නපුරු හීනයකින් මම බියපත්ව පිබිදුනෙමි. මා දුටුවේ තවමත් අවදියෙන් කඳුළු පිරි දෙනෙතින් යුතුව මා දෙස බලා සිටින R ය. මම ඔහු අත මගේ අතට තදකර ගතිමි. මේ වෙන්වීම මෙතක් සංවේගදායක බැව් මට නොසිතුණේය. එහෙත් කිසිවක් වෙනස් නොකළ හැක්කේය. අපි වෙන්විය යුතු වෙමු.

පසුදින උදෑසන R මගේ ජීවිතයෙන් සදහටම සමු ගත්තේය. අපට ප්‍රසිද්ධියේ සිප වැළද ගන්ට තියා හඬන්ට වත් අවසර නොවීය. මම මගේ නෙතින් ඇද හැළෙන කඳුළු සඟවා ගන්ට කවර හෝ වෑයමක් නොකොට ඔහු රැගත් බී. ජේ. ප්‍රනාන්දුගේ සිල්වර්ලයින් කොම්පැණියේ බස් රථය මගේ දසුනින් ඈත්වන තුරුම බලා සිටියෙමි.

බඩගින්නක් නැතද මම පුරුද්දට YMCA කැන්ටිමට ගොඩ වැදුනෙමි. එහා පැත්තේ කඩයක රෙඩිෆියුෂන් යන්ත්‍රයෙන් ඇසුණු ගීතය මා වෙනුවෙන්ම වූ බවක් මට සිතුණය.

“පෙම් කැකුළ පිපී එන විට ම හදේ – එය පරව ගියා
මා හෙළා මේ දුක් අන්ධකාරේ… අන්ධකාරේ…”

පාර්වතී අහිමි වන දෙව්දාස් චන්ද්‍රමුඛියගෙන් ගෙන් පුනරුප්පත්තිය ලබයි. R අහිමිව රුවල් ඉරීගිය නෞකාවක් බවට පත්වූ මගේ ජීවිතයටද පාවී යන්ට මඟක් විය. ඒ දේශපාලනයයි.

එතෙක් කෑම දිරවන්ටය මගේ සගයින්ගේ විසුළුවට ලක් වූ මගේ සමසමාජ දේශපාලනය සැබෑ කැපවීමකින් කරන එකක් බවට පරිවර්තනය විය. මේ රටේ තැළෙන පොඩිවන පොඩි මිනිසුන් වෙනුවෙන් මට කළ හැකි යමක් වේද, මගේ දිවි දෙවන කොට එය කරන්ට මම අධිෂ්ඨාන කර ගතිමි. මම සමාජවාදය පළමුවද ජීවිතය දෙවනුවද ගත් සමාජවාදියෙක් වූයෙමි.

.

Stand up, damned of the Earth
Stand up, prisoners of starvation
Reason thunders in its volcano
This is the eruption of the end.
Of the past let us make a clean slate
Enslaved masses, stand up, stand up.
The world is about to change its foundation
We are nothing, let us be all.
This is the final struggle
Let us group together, and tomorrow
The Internationale
Will be the human race.

පුදුමයකට මෙන් මා මේ තීරණය ගැන කිසි දවසෙක දෙවියන් වහන්සේගෙන් ප්‍රශ්න නොකළෙමි. එසේ කළ යුතුය මට නොසිතුණේය. මේ මට උරුමය උන්වහන්සේ තෝරා දුන් මාර්ගයෙහි කොටසකි. උන් වහන්සේ මගේ තීරණය ඉඳුරා අනුමත කරන බවට මට සුළු හෝ සැකයෙක් නොවීය.

Seeing the crowds, he went up on the mountain, and when he sat down, his disciples came to him. And he opened his mouth and taught them, saying: “Blessed are the poor in spirit, for theirs is the kingdom of heaven. “Blessed are those who mourn, for they shall be comforted. “Blessed are the meek, for they shall inherit the earth. …

Matthew 5:1-48

එසේම තාත්තා මේ තීරණය ගැන කුමක් සිතන්නේද යන්න මට ගැටළුවක් නුවූයේය. ඔහු ඊට අනිවාර්යයෙන්ම කෝප ගන්ට ඇතැයි සිතමි. මම එය නොසලකා හැරියෙමි. ස්ථිර රැකියාවක් නැතද මේ දිනවල මට සුළු සුළු පරිවර්තන කටයුතු කර දීමෙන් යමක් සොයා ගත හැකි විය. එනිසා මට තාත්තා මත ආදායම වෙනුවෙන් යැපෙන්ට ලොකු ඕනෑකමක් නොවීය.

1952 මැතිවරණය ලංකා සමසමාජ පක්ෂයට තීරණාත්මක විය. මම මගේ ගම වූ මීගමුවේ සමසමාජ කඳවුරේ බලවතකු වීමි. මේ ගැන මගේ නෑයින් බොහොමයක් නොසතුටු වූ බව ඇත්තය. මම හිතුවක්කාරයෙක් වීමි. තවදුරටත් මට රකින්ට දෙයක් නොතිබුණු නිසාය.

බලපොරොත්තු වූ ලෙසින්ම මගේ දරුණුම විවේචකයා වූයේ කතෝලික පල්ලියයි. 1952 මහ මැතිවරණය යනු කතෝලික පල්ලිය නීත්‍යානුකූලව හා එළිපිට එක්සත් ජාතික පක්ෂයට සහයෝගය පළ කරන්ට තීරණය කළ අවස්ථාවකි. පල්ලියේ ෆාදර් හැම ඉරිදාම යාච්ඥාවට පැමිණි බැතිමතුන්ට අනුශාසනා කළේ අලියා ලකුණ ඉදිරියේ ඡන්දය ලකුණු කරන ලෙසය. සමසමාජ පාක්ෂිකයින් ඔහු විසින් අකාරුණිකව හඳුන්නා දෙන ලද්දේ යක්ෂයාගේ නියෝජිතයන් ලෙසිනි. එජාපයේ ජය පල්ලියේ පැවැත්ම සඳහා නැතුවම බැරි එකක් වී තිබුණු සෙයක් පෙනුණේය. තමන්ගේ භක්තිමත් අනුගාමිකයකු වූ ඔගස්ටස් සමරසිංහගේ අකීකරු පුත්‍රයා යක්ෂයාට එක් වී සිටීම ඔවුන්ට දැරිය නොහැකි වේදනාවක්ව තිබුණේය.

මම මගේ නෑයින් අත් හළෙමි. මගේ දෙමාපියන් අත් හළෙමි. පල්ලිය නම් කොහොමටත් අත් හැර තිබුණු නිසා අමුතුවෙන් අත හරින්ට දෙයක් තිබුණේ නැත. ෆාදර්ලා මා මුහුණට මුහුණ හමු වුවද කතා නොකර යන මට්ටමට දුරස්ථ වූවෝය.

මම සමාජවාදය අත් නොහළෙමි. මම දෙවියන් වහන්සේ අත් නොහළෙමි. මම මගේ විශ්වාසය වෙනුවෙන් අවංකව උන් වහන්සේ ඉදිරියේ පෙනී සිටියෙමි.

1952 මැතිවරණයේදී, සමසමාජ නායකයින්ට මීගමුවේ රැස්වීම් වලදී කටක් අරින්ට බැරි වන විදියට බාධා කරන්ට යූ. එන්. පී. මැරයන් යොදා තිබුණේය. එක් තීරණාත්මක රැස්වීමක කථා කරමින් සිටියේ අපේ අනුපමේය වීරයකු වූ කොල්වින් සහෝදරයාය. කොල්වින් සහෝදරයා තම කතාවට වූ බාධාවන් වරක් දෙකක් ඉවසුවේය. බැරිම තැන අසළ හුන් පොලිස් නිලධරයන්ට මැදිහත් වන්ට ඉල්ලා සිටියේය. එයින්ද පළක් නොවූයේ පොලිස් නිලධරයන් සංඛ්‍යාව මඳ වූ හෙයිනි.

මඳක් කතාව නතර කළ කොල්වින් සහෝදරයා මට අත වැණුවේය. ඔහු හරියටම මට කතා කරන්නේද යන්න මට පැහැදිළි නොවූ නිසා මම නොසෙල්ව සිටියෙමි.

“I say.. yes, you… come here…”

මම ලොසින්ජරයක් ගෙනැවිත් එය දෙන්ට කතා කරන පියකු වෙත දුවන්නාක් සේ කොල්වින් සහෝදරයා වෙත දුව ගියෙමි.

“Bring me a stick…”

“A stick sir…?” ඔහුට comrade කියන්ට මගේ දිව කවදාවත් නොනැමුණේය.

“Yes, take one from that fence…”

මම වැටෙන් ඉන්නක් ගලවාගෙන ගොස් ඔහු අතට දුනිමි.

ඉන්පසු ඔහුගේ කතාව වේගවත් විය.

“සහෝදරවරුනි, ඔය අපට මෙතැන්ට ඇවිල්ලා බාධා කරන යූ. එන්. පී.යේ කුලී ගැත්තන් නිහඬ කරන්ඩ කියලා මම පොලීසියේ මහත්වරුන්ට කිව්වා… ඒත් ඒක වුණේ නැහැ. දැන් අපට පිහිට අපිමයි. ඔය ගැත්තන් අල්ලලා මෙන්න මෙහම කඩලා දාන්ඩ. (ඔහු දණ්ඩ හඬ නැඟෙන පරිදි කැඩුවේය.) බය වෙන්ඩ එපා, පොඩ්ඩක් වත්. තමුන්නාන්සෙලා කාටවත් හිරේ යන්ඩ දෙන්නෙ නෑ… මමම උසාවියෙ කතා කරලා බේරා ගන්නවා…”

ඒ ඇසුණු වහා යූ. එන්. පී. මැරයෝ පැණ ගියහ.කොල්වින්ගේ කතාවට ඉන්පසු කිසිදු බාධාවක් නොවීය .

1953 හර්තාලය මගේ ජීවිතයේ තවත් කඩ ඉමක් සනිටුහන් කළේය. මේ සමසමාජ පක්ෂය සිය දේශපාලන ගමනේ කූටප්‍රාප්තියට පත් වූ අවස්ථාව සේ මම සලකමි. කතෝලික පල්ලියේ හා යූ. එන්. පී. මැරයින්ගේ ක්‍රියා නිසා අපට බලපිටියේ, කොස්ගම සහෝදරයින් පෑ විකුම් පෑ නොහැකි වුවද, අපේ සලකුණ නොමැකෙන සේ මීගමු දේශපාලන සිතියමේ සටහන් කළෙමු. මගේ සගයකු පොලිස් නිලධරයකුට ගඩොලකින් පහර දී ඔහු සදාකාලික මානසික රෝගියකු බවට පත් කොට ‘හර්තාල් සේනානායක’ සේ ප්‍රසිද්ධ වූයේය. මේ ජයග්‍රාහී හර්තාලයේ මට ඇති එකම ශෝචනීය සිද්ධියයි.

1954 දී මම විවාපත් වීමි. මගේ චන්ද්‍රමුඛිය වූයේ එලිසබෙත්ය. අය සාපේක්ෂව අඩු වයසින් මිය යනතුරුම මට යහපත් බිරිඳක වූ බව සටහන් විය යුතුය. ඇය මට දැරියන් දෙදෙනකු ලබා දුන්නාය. බියට්‍රිස් ඉන් වැඩිමලාය.

R ඉන්පසු කිසිදිනෙක මට හමු නොවීය. ඔහු දක්ෂ ශල්‍ය වෛද්‍යවරයකු වූ බව නම් ඉඳහිට පුවත්පත් වාර්තාවෙකින් දැන ගතිමි. එසේම පසුව ඔහු විදෙස් රටකට සංක්‍රමණය වූ බවද ඇසීමි. දිගින් දිගට ඔහු ගැන සොයන්ට මට උවමනාවක් හෝ කාලයක් නොවීය. වෘත්තීය ජීවිතයෙන් ලබන ඉසඹුව මම සමසමාජ පක්ෂයේ කටයුතු වලට කැප කළෙමි. ඒ හැරුණු විට මට රකින්ට පවුලක් විය. මේ සියල්ල අතර මගේ පළමු ආදරය හිස නො ඔසවාම මැරී ගියේය.

බියට්‍රිස්ගේ හෝ ක්ලාරාගේ ජීවිත වලට මම ඇඟිලි ගසන්ට නොගියෙමි. බියට්‍රිස් පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයට ඇතුළු වන්ට තීරණය කළේ ඇගේම මනාපයටය. ඇය පසුව එක්සත් ජාතික පක්ෂයට සම්බන්ධ පවුලක තරුණයකු හා ප්‍රේම සම්බන්ධයක් ඇති කොට ගැන්ම නම් මා සසල කළ සිද්ධියක් විය. එහෙත් මා ඇගෙන් ඇසූයේ එක ප්‍රශ්නයක් පමණෙකි. ඒ ඇය ඔහු සිය කැමැත්තෙන්ම තෝරා ගන්නේද යන්නයි. ඇය එසේය කීවාය. මගේ පියා මට ආදරය අහිමි කළාක් සේ ඇයට ආදරය අහිමි කරන්ට මට අවශ්‍යතාවයක් නොවීය. මම ඇයට මගේ පූර්ණ ආශිර්වාදය ලබා දුනිමි.

බියට්‍රිස් තම පළමු දරු උපතේදී මිය ගියාය. ඒ කිරිකැටි බිළිඳකු ලොව තනි කොටය.

චරිත් කාලිංග බණ්ඩාර!

මම ජීවිතය ෆස්ට් ෆෝවර්ඩ් කර පශ්චාත් සහස්‍රක යුගයට එමි. චරිත් දැන් ළමා විය පසු කොට නව යොවුන් වියට එළඹෙමින් සිටියි.

මා වැන්නකුගේ හිසට ඉහළින් නිරන්තරයෙන් ඩැමොක්ලියස්ගේ කඩු කිහිපයක්ම එල්ලී ඇත්තේය. ඉන් එකක් නම් නොදැනුවත්වම මවිසින් ඊළඟ පරම්පරා වලට මගේ ජාන වලින් මොනවා දායාද කොට ඇතිද යන ගැටළුවයි.

බියට්‍රිස් හා ක්ලාරා ගැහැණු දරුවන් වීම මට මඳ අස්වැසුමක් විය. මේ නිසා මගෙන් පසු පළමු පරම්පරාව ගැන හිතන්ට අවශ්‍ය නොවීය. චරිත් දෙවන පරම්පරාවය. එසේම ඔහු ඒ දෙවන පරම්පරාවේ එකම පිරිමි දරුවාය. ඔහු මගේ ජාන කවරක් හෝ සොරා ගෙන ඇත්තේද? මම බිය වෙමි.

චරිත් ‘රෝග ලක්ෂණ’ කිහිපයක් කුඩා වියේදීම විද්‍යාමාන කළේය. ඔහු අතිශය නිහඬ චරිතයකි. සගයින් පිට්ටනියට බැස ක්‍රීඩා කරන විට ඔහු පොතේම ගැලී සිටියේය. (එය එක්තරා දුරකට, ඔහුගේ දිගු නැහැය සේම එලිසබෙත්ගේ ජානමය බලපෑම විය හැකිය.) ඇතුළතට හැරුණු සිතැත්තකු වීම සියයට සියයක් යමක් ස්ථීර කරන ‘රෝග ලක්ෂණයක්’ නොවේ. එලිසබෙත්ගේ පරණ කියුටෙක්ස් වලින් ඔහු නිය පැහැ කර ගන්නේ අම්මාට ඇති බැඳීම නිසාය අනෙකුන් සේම සිතන්ට මමද හුරු වීමි.  ඔහු ශේක්ෂ්පියර්ගේ නාට්‍යවල ගැහැණු චරිත නිරූපනය කරන්නේය ඇසුණු විට මම බිය වීමි. නමුත් තවම කිසිවක් ස්ථිර නොවීය. චරිත් මට ඒ තීරණාත්මක දුරකථන ඇමැතුම දුන්නේ එවන් විටෙකය.

“Hi seeyaa…what’s up…?”

“You tell me, dear…!”

“Nothing here too…I just call to remind you that I will be coming on seventh, as soon as the vacation starts…”

චරිත් පාසල් නිවාඩු කාලයේ මීගමුවේ නතර වන්ට ඒම සාමාන්‍ය සිද්ධියක් විය. ඔහු එසේ ආ විටෙක සතියක් පමණ අප සමඟ රැඳී සිටියේය.

“Yes, I thought so…”

“…But with a little difference…”

“Difference…?”

“Yes, I know, you won’t say no. I am bringing a friend of mine…”

“A friend…?”

“Yes, seeyaa…pleeease. He is my best friend…His name is Thisuu…Thisara Senapathi…”

මීට වසර හැට හැත්තෑවකට කලින් සිදු වූ කතා බහක් මට නිතැතින්ම සිහියට ආයේය.

“Dad, I am bringing a friend of mine for vacation…he will stay with us for about a week…”

“A friend…?”

“Yes, dad…he is my best friend. His name is Reggie…Reginald de Saram…”
.
.
(ඉවසන්න……………..සමනළයා යළි පියා සලන තෙක්)

Advertisements
Leave a comment

7 Comments

  1. ඒකත් එහෙමයි ‍එහෙනං!
    ශ්‍යාම් සෙල්වදොරේ මතක් උනා.
    නියආලේපන, ගවුම්, බෝනික්කන්…. වගේ සුලබ සංකේත වලින් මිදිල අලුත් යමක් හඳුන්වාදෙන්න බැරිද හැබෑටම ඔය වැඩේට?

    Reply
    • අවුරුදු හැත්තෑවක විතර මනුස්සයෙක් නෙවැ මේ හිතන්නේ. එයා අළුත් සංකේත නොදන්න එක ගැන සමාව දෙමු.

      ඇත්තටම මට අවශ්‍ය වුණේ ගීතයටත් 1930-40 ගණන් වල හින්දි සින්දුවක් යොදා ගන්න. ගැළපෙන එකක් හමු වුණේ නැහැ.

      – ලේඛක

      Reply
  2. DDT

     /  December 14, 2012

    නිලීන ලක්‍ෂණ ප්‍රමුඛ වූ අවස්ථාවක් !

    ඇත්තෙන්ම අද කතාවෙන් නම් මම පුදුම වුනා ලේඛකයා. කොහොමහරි කමක් නෑ, ශ්‍යාම් සෙල්වදුරෙයිල තවත් ඉන්නව ලංකාවෙ, දිගටම ලියන් යමුකෝ.

    Reply
  3. Jesse James

     /  December 14, 2012

    Brilliant !!!!!!

    it is very very very unfortunate that you were born in conservative Sinhala Buddhist Sri Lanka and not in a liberal English speaking Western nation . ( I’m thinking of Gore Vidal and his City and the Pillar)

    No one in his/her right mind would ever guess , but the closet is an awfully tight place

    Reply
  4. sinha

     /  December 14, 2012

    ඒ පාර කොලු sence එකක් . this is interesting story with many social views.

    Reply
  5. Sujeewa

     /  December 14, 2012

    ඕක නම් දැන උන්නේ පළමු කතාංග දහය තුලදීම. කීප පාරක් හින්ට් කළා. මේ කතාවේ ලේඛකයා මහන්සියෙන් ම ගොඩ නගන සංසිද්ධියක්.

    කෙසේ වෙතත් සමලිංගික භාවය ජානමය ලෙස යන දෙයක්ද? මගේ අවබෝධය එසේ නොවන බවයි. ලේඛකයා මේ ගැන දැනුවත් ඇතැයි සිතමි.

    Reply
  6. හිරු

     /  December 14, 2012

    සාවර්යා එකේ වීඩියෝ එක මෙතන තියෙන එක නම් දුකයි.. ඒක කොහෙත්ම මේ මතෘකාවට අදාළ එකක් නෙවෙයිනේ… ඒත් මොනා කරන්නද.. ඒක දැක්ක ගමන් කතාව තේරුනා…

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: