(43) ලසන්ත වික්‍රමතුංග මැරුවේ කවුද? || Who killed Lasantha Wickrematunge?

**********(චරිත් කාලිංග බණ්ඩාර කියන කතාව )**********

beautifulthing

ලසන්ත වික්‍රමතුංග ඝාතනය කොට තියේ. මේ මොහොතෙහි රටේ ප්‍රධාන ප්‍රවෘත්තිය එයයි. වර්තමාන ආණ්ඩුව අතිශය අසීරු තත්ත්වයකට මුහුණ දී සිටියි. මේ තනි සිද්ධිය 1994 දී චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග ජනාධිපතිනිය බලයට පත් වූ තැන් පටන් ඇය මුහුණ දුන් දරුණුතම අර්බූද වලින් එකකට ඇගේ ආණ්ඩුව තල්ලු කර දැමිය හැකි බැව් දේශපාලන විචාරකයින්ගේ මතයයි.

ඉතින් මට පාන්යැ?

මට එසේ අසා නිහඬ විය නොහැකිය. මේ නාටකයේ මා ප්‍රමුඛ භූමිකාවක් රඟ පා ඇති නිසාය.

පඳුර වටේ නොතලා කෙළින්ම ප්‍රස්තුතයට බසිමි. ලසන්ත වික්‍රමතුංග ඝාතනයේ ඇඟිල්ල දිගුවී ඇත්තේ අප්පච්චි දෙසටය.

අප්පච්චි ඔහු මරා දැමුවේද? කොයිතරම් බල ලෝභියකු වුවද අප්පච්චිට මිනිසකු මරා දමන්ට තරම් දරුණු විය හැක්කේද? මම මේ ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු සොයන්ට නොයමි. එහෙත් එකක් මට කිව හැකිය. අප්පච්චිට ලසන්ත මරා දමන්ට තරම්ම දරුණු හේතු තිබුණු බවය.

Sunday Leader එක අප්පච්චි ගැන මඩ ප්‍රවෘත්ති (මඩ කීවාට මේවා ඇත්ත විය හැකිය.) එකක් පස්සේ එකක් පළ කරන්ට ගත්තේ වසර හතකට පමණ ඉහතදී ඔහු එක්සත් ජාතික පක්ෂ රජයේ නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයකුව සිටියදීය. මට මතක හැටියට එය ඔහු විදෙස් එල්.ටී.ටී. ඊ. ක්‍රියාකාරිනියක සමඟ ඕස්ට්‍රේලියාවේ නිරුවත් වෙරළකට ගිය සිද්ධියක් ගැන නම නොකියා වාර්තා කොට තිබුණේය. නම නොකියැවුණු නිසා එය අප්පච්චිට ලොකු ගැටළුවක් නුවූයේය. නමුත් මේ සිද්ධිය ඔහු කුපිත කළ බව මම දනිමි. අප්පච්චිට වැඩියෙන්ම තරහ ගොස් තිබුණේ කටුනායක ගුවන් තොටුපළේදී ඔහුට හමුවූ ලසන්ත මිතුරකු ලෙසින් සියළු තොරතුරු අසාගෙන පසුව ඒවා Sunday Leader හි පළකළ නිසාය. මේ මා අප්පච්චිගෙන් දැනගත් කාරණා නොවේ. නමුත් පවුලේ ගොසිප් කොහෙන් කොහෙන් හෝ මගේ කණටද වැටෙයි.

දෙවැනිව මහීරා පිළිබඳ ප්‍රශ්නය. මේ ගැන මා දන්නේ යන්තමිනි. අප්පච්චි ඇය විවාහ කර ගන්ට සූදානමින් සිටි බැව් මම දනිමි. එහෙත් ඔහු ඇය නීත්‍යානුකූලව විවාපත් කර ගත් බව මම නොදැන සිටියෙමි. යම් මොහොතක මේ සම්බන්ධය බිඳුනේය. ඉන්පසු මම ඇය ගැන නොඇසුවෙමි. ඇය ගැන නැවත ඇසුවේ ඇය වසර කිහිපයකට පසුව හිටි හැටියේම අභිරහස් ආකාරයෙන් අතුරුදහන් වූ පසුවය. තවමත් කිසිවෙක් ඇයට කුමක් වීද නොදනිති. එහෙත් අප්පච්චි ඇය හා විවාහ වී සිටීම (මේ විවාහය ගැන මා මුල් වරට දැන ගත්තේද Sunday Leader එකෙනි.) ඔහුට අවාසියක් විය. Sunday Leader එක මේ සිද්ධිය සති ගණනාවක් වවාගෙන කෑවේය. කොටින්ම කොටින්ගේ ග්‍රහණයට නතුව සිටි දඹර අමිල හිමි ඉන් මුදාගෙන නැවත ගෙන එමින් රටේ ජනප්‍රියතාවයක් දිනා ගන්ට අදහස් කර ගෙන සිටි ඔහුගේ අභිප්‍රාය මේ පළකිරීම නිසා යම් මට්ටමකට බිඳුනේය. අප්පච්චි කෝප නොගත්තේ නම් එයයි පුදුමය!

ඉතාම අවාසනාවන්ත ආකාරයෙන් තෙවන වර Sunday Leader එකට අප්පච්චි අපහසුවට පත් කරන්ට හේතුවක් හදා දුන්නේ මාය. සමහරවිට මෙය අන්තිම පිදුරු ගහ විය හැකිය.

මම තිසූට ආදරය කළෙමි. ඔහු මගේ හොඳම මිතුරා පමණක් නොව ආදරවන්තයාද විය. වසර ගණනාවක් එය ලොවින් සඟවා ගෙන තබන්ට අප දෙදෙනාට හැකිවිය. එහෙත් තීරණාත්මක මොහොතක එය ලෝකයටම හෙළි වූයේය. ඒ අප දෙදෙනා පමණක් නොව අපේ පවුල්ද දැඩි අසීරුතාවයකට පත් කරමිනි.

මම තිසූට ආදරය කරන්ට පටන් ගත්තේ කවදාදැයි මට නිශ්චිතව කිව නොහැකිය. සමහරවිට ඒ ඔහු මට මුණ ගැසුණු පළමු දිනයේ පටන් විය හැකිය. අප දෙදෙනාම ඒ වන විට කුඩා දරුවන්ය. නමුත් සංසාර සම්බන්ධතා ඇරැඹෙන්නේ අප හිනතවාට කලින්ය.

කුඩා කළ පටන්ම මා මගේ වයසේ අනෙක් ළමයින්ගෙන් වෙනස් බව මම නිශ්චිතව දැන සිටියෙමි. ඔවුහු කෙළි බිමට ඇළුම් කළහ. මම පොතේම ගැළුනෙමි. ඔවුහු සමාජ ආශ්‍රය ප්‍රිය කළහ. මම තනියකු වීමි. ඔවුහු රළු පිරිමි ප්‍රතිරූප වන්දනා කළහ. මම සියුමැළි ගැහැණු ප්‍රතිරූප වලට කැමැති වීමි. මා නොදැන සිටියේ මේ කිසිවකට හේතුවයි. මා සිතූයේ මගේ වෙනස් පසුබිම ඊට හේතුවන්ට ඇති බවයි. මගේ මිතුරන්ට අම්මලා සිටියහ. ඔවුන්ගේ තාත්තලා ඔවුන්ට සමීප වූවෝය. මා පාසල ඇරී ගෙදර එනතුරු බලා සිටින්නට අම්මකු නොවීය. මගේ අප්පච්චිට මා ගැන වූයේ අවම උනන්දුවකි. මා සමාජ ආශ්‍රයෙන් ඈත්ව, ඉතා අවම මිතුරන් ගණනක් තනා ගනිමින් පතපොතට නැඹුරු වන්ට හේතුව සේ මා දුටුවේ එයයි.

මා වැනි බොහෝ දෙනකු සේම මට මා අවබෝධ කර ගත හැකි වූයේ බොහෝ කාලයකට පසුවය. ඒ වන විට තිසූ මගේ ලෝකයේ වූ රික්තය පුරවා තිබුණේය. අප දෙදෙනා දෙදෙනාටම නැතිවම බැරි තත්ත්වයට පත්ව සිටියෙමු.

මම බිය වීමි. සමහරවිට එක්වර තීරණයක් ගන්ට තිබුණේ නම් අප දෙදෙනාම ඊට බියව දෙපසට වනු ඇත්තේය. නමුත් සියල්ල සිදුවූයේ සෙමෙනි. අපේ ජීවිතයට සුන්දරත්වයක් එක් කරමිනි. අප එතෙක් පිය නොතැබූ ප්‍රසන්න ලෝකයකට අප කැඳවාගෙන යමිනි.

යම් අවස්ථාවෙක අප දෙදෙනාට එක ළඟ වාඩිවෙන්ට ලැබුණොත් මගේ හිසකේ අතරින් ඇඟිලි යවා සුමුදුව හා සෙමෙන් හිස පිරි මදින්ට තිසූ පුරුදුව සිටියේය. මෙය පූසකුගේ හිස පිරිමදිද්දී ඌට දැනෙන සනීපය බඳු සනීපයක් දනවයි. මමද ටික කලෙකින් මේ ක්‍රියාව ප්‍රත්‍යාවර්තනය කරන්ට පෙළඹුනෙමි.

පන්තියේදී අප එකිනෙකාගේ හිස පිරිමදින්ට ගොස් අනෙකුන්ගේ නිරීක්ෂණයට බඳුන් වූ බව මතකය. අප ඔවුන්ගේ විහිළුවට බඳුන් වූ බවත් මතකය.

ඉතින් අපට පාන්යැ! රෝයල් එක යනු මොරගහහේන මහා විද්‍යාලය නොවේ. එයින් අපි තවත් ධෛර්යමත් වීමු.

ඉඳහිට තිසූගේ නිවසෙහි නිදාගන්ට යෑමේ පුරුද්දක් මට විය. අප දෙදෙනා නිදා ගත්තේ එක ඇඳේය. එකිනෙකාට තුරුළුව නිදන්ට අප පුරුදු වූයේ මේ කාලයේදීය. ජීවිතයේ කිසි දවසෙක මවකගේ උණුසුම නොදැන සිටි මා පළමු වරට උණුසුම උගත්තේ තිසූගෙනි.

තිසූ මා සමඟ නිවාඩුවට මීගමුවට ආයේය. ඒ අප දෙදෙනා අතර මිතුදම ක්‍රමයෙන් ආදරයකට පරිවර්තනය වෙමින් පැවැති සමයයි. සාමාන්‍යයෙන් මට ඕනෑවටත් වඩා කාරුණික වන මීගමුවේ සීයා මා තිසූ කැන්දා එනවාට වැඩි කැමැත්තක් නොදැක්වූයේ මන්දැයි මම නොදනිමි. අප දෙදෙනා කරන්නේ මොනවාදැයි බලන්ටත් කවදාවත් නැතුව ඔහු විමසිලිමත් විය. මෙය තිසූට දැනුනාද නැද්ද මම නොදනිමි.

එකිනෙකාට ප්‍රකාශ කර නොගත්තද, අප දෙදෙනා තුළම අනෙකා කෙරෙහි තුනීව ආදරයක් මෝදු වෙමින් පැවැතුණේය.

සංසාර සාගරේ – ජීවිතේ යාත්‍රාව
ඔබ සොයා පදවන්නෙමි..
ඔබ නිසා පදවන්නෙමි..

ප්‍රදීපාගාරයක ආලෝක වළල්ලක් එවාලා
ඔබ සිටින ගොඩ බිමෙහි – මං ලකුණූ දන්වන්න
නැංගුරම් ලන තැනට – පෙනෙන සේ ඔබ ඉන්න…

වෙරළවෙත සැපත් මා දෝත පා පිළිගන්න සිනාසී…
දුර්ග වූ ගමන්මඟ – විඩාගිනි දුරලන්න
යාත්‍රාව පදවන්න – මා සමඟ එක්වන්න

අවාරයේ සිරීපාදය වන්දනා කරන්ට ගිය ගමන අපේ ආදරය නොබිඳෙන සේ තහවුරු කළේය මම සිතමි. අපොස උසස්පෙළ විභාගයෙන් පසුව ඊට එක් වූයේ පන්තියේ පාසල් මිතුරන් හය හත් දෙනෙකි. තිසූ හිටියේ අපේ උසස්පෙළ පන්තියේ නොවේ. ඔහු හදෑරුවේ ජීව විද්‍යා විෂයන්ය. ඔහු මීට සම්බන්ධ වූයේ ප්‍රමුඛවම මගේ සම්බන්ධය නිසාය.

අපට අවශ්‍ය වූයේ රියල් ඇඩ්වෙන්චර් එකකකි. සිරිපා කරුණා කරන්ට අවාරයම අප තෝරා ගත්තේ එනිසාය. ගමන තවත් අමාරු කරන්ට අප ඕනෑකමින්ම රත්නපුර මාර්ගය තෝරා ගත්තෙමු. මේ සිරිපා කරුණා කරන්ට ඇති අපහසුම මාර්ගයයි. නල්ලතන්නියේ (හැටන්) වල සිට සිරිපා නඟින්ට පටන් ගැන්මේදී ඔබ සිටින්නේ උස් බිමෙකය. ඔබට ඇත්තේ කන්ද නඟින්ට නොව කඳු ගැටය නඟින්ටය. රත්නපුර මාර්ගයේදී ඔබ බිම් මට්ටමේ සිටම කන්ද නැඟිය යුතු වේ.  මාර්ගයේ මුළු දිග කිලෝ මීටර විස්සකට කිට්ටුය. කන්ද නැඟීමටද ඇති හෙයින් මෙය මෙසේ කිහිප ගුණයක් සේ දැනේ.

අප සිරිපා තරණය ආරම්භ කළේ මහ වැසි මැදය. නව යොවුන් වියේ අප කවර හෝ වැස්සෙකින් නතර කළ හැක්කේද? වැහි කබා පොරවාගෙන මම සීතලට තිසූට තුරුළු වී සිටියෙමි. කබාය පසාරු කොට මට ඔහුගේ උණුසුම දැණුනේය.

පිටාර ගැලූ සීත ගඟුල අපේ ගමන දින දෙකකින් ප්‍රමාද කරන්ට සමත් විය. අප ඒ අසළ බාගෙට ඉදිකළ ගොඩනැඟිල්ලෙක තාවකාලිකව නවාතැන් ගතිමු.

මේ සිරිපා ගමන ගැන මට ලෙහෙසියෙන්ම පොතක් ලියන්ට අත්දැකීම් තියේ. මේ එයට අවස්ථාව නොවේ. මම ප්‍රමුඛ මතක දෙකකට ඉඩ දෙමි.

අවාරයේ බල්ලකු වත් සිරිපා තරණය නොකරයි. මෙනිසා අපට අපේ හිතුමතයට ඕනෑම දෙයක් කරන්ට නිදහස තිබුණේය. ලිහිණි හෙළට ආසන්න ස්ථානයකදී මහ කැළය මැදට වැදුණු අප ගලා යන දොළ පහරෙකින් කිටිකිටියේ ගැහෙමින් නෑම මගේ එක් සොඳුරු මතකයකි. (මේ සීත ගඟුළෙහි අතු ගංගාවක් විය හැකිය.) අමතර ඇඳුම් නොවූ නිසා අපට නාන්ට වූයේ නිරුවතිනි. මේ මා තිසූගේ නිරුවත් සිරුර පළමු වතාවට දුටු දිනයයි. එතැන් පටන් මට ආපසු හැරීමක් නුවූයේය.

මේ ගමන පිළිබඳ මගේ දෙවන සුන්දර මතකය රෑ කළුවර වැටෙමින් ඇති මොහොතක මහ ගිරි දඹෙහි අවසන් අදියර පසු කරමින් මහ මළුවට පිවිසීමයි. මේ වන විට අප සිටියේ දින කිහිපයක ගමනින් දැඩි වෙහෙසකින් යුතුවය. එහෙත් ඒ අපූර්ව දර්ශනය අපේ සියළු වෙහෙස නිවන්ට සමත් වන්නකි. මඳ අඳුර ටිකෙන් ටික හාත්පස පරිසරය ගිල ගනියි. සීත සුදු වළාකුළු අපේ අතේ ගෑවෙන නොගෑවෙන මානයෙන් පාව යයි. මා දුබල හා විඩා බර වූ හෙයින් මේ වන විට මා ගමන් ගත්තේ තිසූට තුරුළුව ඔහුගේ වාරුවෙනි. අවාරයේ වුවද මහ මළුවෙහි විදුලි පහනක් දැල්වෙනු අපට පෙණුනේය.

“Crash…you know what I think in this very moment…”

තිසූ මට කෙඳිරුවේය.

“I know Eddie…You don’t have to tell…”

මම පිළිවදන් දිනිමි. Crash හා Eddie යනු අප දෙදෙනා කුඩා කල පටන් විශේෂ අවස්ථාවලදී එකිනෙකා ආමන්ත්‍රණය කරන්ට යොදා ගත් සුරතල් නාමයන්ය.  අපට මෙවැනි අපේම වචන කිහිපයක් තිබුණේය. ‘Sorry’ වෙනුවට ‘Thowy’ කීමද ඉන් එකකි.

ඔහු අනෙකුන්ට නොපෙනෙන්ට මගේ නළල සිප ගත්තේය. මඳ අඳුරේ මගේ නහය දිගේ ලිස්සා ආ ඔහුගේ උනුසුම් දෙතොල් මගේ තොල් මත නතර විය. මම ඊට ඉඩ දී නිරාමිස සතුට විඳිමින් ඇස් පියා ගතිමි. ඔහු ඉක්මණින් මුහුණ ඉවතට ගත්තේ අනෙකුන් දකීය සිතා විය යුතුය.

තිසූ හා මගේ ආදරය සුරංගනා කතාවක් සේ මෙසේ ගලා ගියේ නම් මා කැමැතිය. නමුත් අප දෙදෙනාටම එසේ කරන්ට පුළුවන්කමක් නොවීය. මෙනිසා අපට එය කරන්ට වූයේ රහසේය. ලොවට වසන් වෙමිනි.

සැබෑව වසන් කරන්ට අපට බොහෝ දේ කරන්ට සිදුවිය. සමහරවිට ඒ තුන්වන පාර්ශ්වයන්හි ජීවිත සමඟ ක්‍රීඩා කරමිනි. අප දෙදෙනාම යම් යම් අවස්ථාවන්හි ‘කවර්’ පෙම්වතියෝ සිටියහ. මේ අපේ උනන්දුවෙන්ම සිදු වූ දේ නොවේ. මම දිනූෂා පසුපස නොගියෙමි. මා පසුපස ආවේ ඇයයි. නමුත් යම් මොහොතෙක ඇයට ඉඩ දිය යුතුය මම සිතුවෙමි. ඒ කවර් එකටම නොවේ, මගේ සිතෙහි යම් කොටසක් මට ඇය සමඟ අනාගතයක් ඇතැයි හැමදාමක් තරයේ විශ්වාස කළේය. එය එසේ නොවූ බව පසුව පසක් කළෙමි.

මම දිනූෂා රැවටුවේය මම නොසිතමි. දැඩි මනෝ ව්‍යාධීන්ට මැදිව වුවද මම හැකි ඉක්මණින් ඇයට ඇත්ත කීවෙමි. ඇය මා කෙරෙහි සානුකම්පික වූවාය. යම් කාලයක් ඇය මා වෙනස් කරන්ට උත්සාහ ගත් බව දනිමි. නමුත් ඇයට එය නොකළ හැකි විය. අපි වෙන්වීමු. තිසූටද මෙසේ කෙටි කළෙකින්ම අසාර්ථක වූ ප්‍රේම සම්බන්ධතා ගණනාවක් වූයේය. අවසානයේ අපි දෙදෙනාම ආරම්භක කොටුවට පැමිණියෙමු.

මට මගේ ආත්මය සමඟ කරන්ට වූ සටන කිසිසේත් සරල නොවීය. කිහිප අවස්ථාවකම මම තිසූ අමතක කොට ‘සාමාන්‍ය තරුණයකු’ වන්ට උත්සාහ ගතිමි. නමුත් එය කරන්ට තරම් මම ශක්තිමත් නුවූයෙමි. විශාදයෙන් පෙළීම් හා සිය දිවි නසා ගන්ට කළ අසාර්ථක උත්සාහ කිහිපයක් හමුවේ මම අරේෂාගේ මඟ පෙන්වීම යටතේ මනෝ ප්‍රතිකාර ලද්දෙමි. මගේ මනෝ විශ්ලේෂකයාගේ උවදෙස වූයේ මේ සාමාන්‍ය තත්ත්වයක් බවය. මට මගේ අනාගතය ගැන තීරණයක් ගන්ට ඔහු ඉඩ දුන්නේය. මම ‘පාරිශුද්ධත්වයේ සුදු රකුසා’ (‘the white demon of purity’) පරාජය කළෙමි.

මට තිසූගෙන් වෙන් වන්ට අවශ්‍ය විය. නමුත් මට කවදාවත් එය නොකළ හැකි විය. බූමරංගයක් සේ නැවත නැවතද මම තිසූ වෙතටම ඇදී ගියෙමි.

මා උසස් අධ්‍යාපනය පිණිස පිටරට යැවිය යුතුය යන්න අප්පච්චිගේ අදහසක් වුවද මම විරුද්ධත්වයක් නොපා ඊට අවනත වීමි. ඒ අසා අප්පච්චි පවා විස්මය පත් වූ බැව් මම දනිමි. මේ මතක හැටියට ප්‍රධාන තීරණයකට මා ප්‍රශ්නයක් නොනඟා ඔහුට අවනත වූ පළමු වතාවයි. රටින් පිට යෑමෙන් තිසූ ගෙන් වෙන් විය හැකිය මම සිතුවෙමි. අප වෙන්ව යන්ට පෙර රාත්‍රිය අතිශයින් හැඟීම්බර වුවද හිත හදාගෙන තිසූගෙන් සමුගන්ට මට හැකිවිය.

මැලේසියාවේදී මම අමුතුම ලෝකයකට අවතීර්ණ වීමි. නමුත් මට තිසූ අමතක කළ නොහැකි විය. සන්නිවේදන තාක්ෂණයේ දියුණුව නිසා අප කයින් කෙසේ වුවද සිතින් එක් වූයෙමු. අනෙක මට හැම නිවාඩුවකටම ගෙදර එන්ට ලැබුණේය. මා මගේ නිවාඩුව වැඩි හරියක් ගත කළේ තිසූ හෝ අරේෂා සමඟය. අරේෂා මගේ ආදරයට බාධා නොකළාය. අඬන්ට අවශ්‍ය වූ විටෙක සොහොයුරියක සේ උරහිස දුන්නාය. ඇය මට වැඩිමහළු නොවී නම් ඒ අම්මාගේ පුනරුප්පත්තියය සිතන තරමට මම ඇයට ළංවීමි. එසේ සිතන්ට ඉඩ නොදුන් එකම හේතුව අම්මා මිය ගොස් තිබුණේ (එනම් මා උපත ලද්දේ) ඇය උපත ලබා මාස කිහිපයකට පසුව වීමයි.

එක්තරා කාලයක වෙයි මට ට්‍රයි කළේය. මාද ඊට එක්තරා මට්ටමක දිරි ගැන්වීමක් සැපයීමි. නමුත් එය දිගු කාලයක් නොපැවතියේය. මට තිසූගෙන් වෙන් විය නොහැකි විය. අප දෙදෙනා බැඳී සිටියේ එතරම් තදිනි. අවසානයේ වෙයි පරාජය පිළිගෙන ඉවත් විය. එහෙත් අපි තව දුරටත් හොඳ මිතුරන් වීමු.  පසුව වෙයි අපට වඩා පහළ බැච් එකක ඉන්දියානු ශිෂ්‍යයකු සමඟ මැච් විය. වෙයි හා පියූෂ් අද සතුටින් දිවි ගෙවන බැව් මම දනිමි.

මා ඔහුගෙන් ඈත් වන්ට දැරූ වෑයමම තිසූ මගෙන් ඈත්වන්ට දැරුවේය. සමහරවිට මා වැරදි පාරවල යවා හෝ ඊට උත්සාහ කළේය. එක්සත් ජාතික පක්ෂ ආණ්ඩුව පෙරළුණු දින රාත්‍රියේ, ඡන්ද ප්‍රතිඵල මට SMS කරන අතරතුර ඉතාම කැෂුවල් ලෙස තමන් අන් පෙම්වතකු සොයා ගත් බව කියා මා නොමඟ හරින්ට ඔහු ගත් උත්සාහය කෙළවර වූයේ මගේ තවත් සිය දිවි නසා ගැන්මේ උත්සාහයෙකිනි. තිසූ කීවේ බොරුවක්ම නොවේ. ඔහු ඇත්තටම තවත් පෙම්වතකු සොයා ගත්තේය. සඳරු දෙවන පෙළ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකි. නමුත් ඔහු සොයා ගත් පෙම්වතියන් සේම සඳරුද වැඩි කල් තමන් ළඟින් තබා ගන්ට ඔහුට නුපුළුවන් විය. ඔහුට චරීව ඕනැ විය. අපි නැවත පළමු තැනට ආවෙමු.

අපේ අවාසනාව පියඹා ආයේ රිවර්ස්ටන් හීදීය.

අප නුවර ගියේ නිරෝෂ් හා සවින්ද සමඟය. රිවස්ටන් හීදී උන් දෙන්නාට ඕනැ දෙයක් කර ගන්ට කියා අපි වෙන් වූයෙමු. මේ වන විට අප මහ පාරේ සිට කිලෝමීටරයකට දෙකකට වැඩි දුර ප්‍රමාණයක් ඇතුළට ගොස් සිටියෙමු. සවස් කාලය වූ හෙයින් වැඩි පිරිසක්ද නොවීය.

ප්‍රසිද්ධියේ ආදරය කිරීම තිසූගේ හෝ මගේ හෝ සිරිත නොවේ. නිරෝෂ් හා සවින්ද මෙන් නොව අප දෙදෙනා හැම විටම අවට පරිසරය ගැන විමසිලිමත් වීමු.  අපට අපේ ආදරය හැම දෙනාගෙන්ම රහසක්ව තබා ගන්ට හැකි වූයේද එනිසාය. එහෙත් මේ අවස්ථාවෙහි කිසිවකු අප අසළ නොවූ හෙයින් අපි නිර්භීත වූයෙමු. මම ඔහුගේ මුව සිප ගතිමි. මේ ආරම්භයයි. අපි තව බොහෝ දුර ගියෙමු. එය ආන්තික නුවූවත් පිටතින් බලන්නකුට අප අතර ඇති සියළු දේ තේරුම් ගන්ට තරම් ප්‍රමාණවත්ය.

“Erotica of minister’s son” ලෙසින් පසු සතියෙහි Sunday Leader පුවත්පතෙහි පළ වූයේ මේ එක්වීමේ ඡායාරූපය. අපේ පෞද්ගලිකත්වයට ඇඟිලි ගසන්ට ඔවුන්ට අයිතියක් නැති බැව් සැබෑය. එහෙත් රිවස්ටන් යනු පොදු බිමකි. එසේම මෙවැනි අවස්ථාවක අපේ සමාජයේ කිසිවකුත් තමන්ගේ අයිතීන් ගැන කතා කරන්ට නො එන බව ලසන්ත හොඳින්ම දැන සිටියා විය හැකිය.

ඇත්තටම මේ ඡායාරූප ගත්තේ කවුදැයි මම තවම නොදනිමි. මෙතරම් අමාරුවෙන් අප ෆලෝ කරන්ට ලසන්තට අවශ්‍ය වූයේය මම නොසිතමි. ඔහුගේ සිතෙහි අප්පච්චි ගැන වෛරයක් වීය මම නොසිතමි. ඔහුට අවශ්‍ය වූයේ පත්තරය විකුණා ගන්ට උණු උණු ගොසිප් පුවත් ටිකක් විය හැකිය. ඒ ගොසිප් පළ කළේ කවරකු හෝ ගැන ඔහුට තිබුණු වෛරයක් නිසා විය නොහැකිය.

එවන් තත්ත්වයක් තුළ මට හිතන්ට ඇත්තේ එක් දෙයකි. ඒ කලකට පෙර අපෙන් ඇති වෙන්ට කෑ මාලක සිල්වාගේ මීට සම්බන්ධයක් ඇති බවය. ඔහුට නම් අප දෙදෙනාට වෛර කරන්ට හේතුවක් තිබුණේය. නමුත් මාලක අප ගැන දැන ගත්තේ කෙසේද? මේ අයුරින්ම පළි ගන්ට ඔහුට අවශ්‍ය වූයේ මන්ද? මම නොදනිමි.

අපේ පින්තූර Sunday Leader එකේ පළවීම  දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ පිපිරෙන්ට නියමිතව තිබූ කාල බෝම්බයක් එකවර පිපිරුණාක් වැනි විය. එය අප දෙදෙනාගේ හා අපේ පවුල් වල අනෙකුන්ගේ ජීවිත වලට කළ බලපෑම විස්තර කරන්ට වචන නාස්ති කළ යුතු නොවේ. අප්පච්චි යක්ෂාවේශව සිටියේය. මගේ බොහෝ නෑදෑයෝ කෝප ගත්හ. මා දෙස යම් පමණෙකට හෝ අනුකම්පා සහගත වූයේ මීගමුවේ සීයා පමණෙකි. මම මාස කිහිපයක් මීගමුවේ ඔහුගේ ගෙදර නතරව සිටියෙමි. මට කරමින් සිටි රැකියාව අහිමි විය. පෙර නොදන්වා නික්මීම වෙනුවෙන් ඔවුහු මගේ මාසයක වැටුප කපා ගත්තෝය.

තිසරගේ පවුලේ ප්‍රතිචාරයද මෙසේමය මට කිව හැකිය. ඔහු මගේ ඇමැතුම් වලට කතා කිරීම අත හැරියේය. ටික දිනෙකින්ම ‘This number is not in use’ පණිවිඩය මට ලැබුණේය. ඒ තාක් අප කිසිවකට වෙන්කළ නොහැකි වූ අප මේ සිද්ධිය නිසා බිඳුනෙමු. මටද තිසර පස්සේ යන්ට තරම් ධෛර්යයක් නොවීය. මාස කිහිපයකට පසු ඔහු වැඩිදුර අධ්‍යාපනය පිණිස විදේශ ගත වූ බව මිතුරන්ගෙන් ඇසුවෙමි.

පෙර සේම මේ අවස්ථාවේදීම මගේ දිවි රැකුණේ නම් ඒ අරේෂා නිසාය. නමුත් මා නිසා ඇයට කරදරයක් වී ඇති බැව් මම පසුව තේරුම් ගතිමි. ඇගේ අළුත් පෙම්වතා අපේ ඇසුරට කැමැති නොවීය. මට තව දුරටත් අරේෂාට වදයක් වන්ට අවශ්‍ය නොවූ නිසා මම ඇගෙන් ඈත්වීමි. ඇය ලබන අවුරුද්දේ විවාහ වන්ට යන බව ළඟදී මට ලියා එවා තිබුණාය.

මේ සිද්ධියට පසු දිනම මම ලසන්ත වික්‍රමතුංගට කතා කොට මගේ පෞද්ගලික ජීවිතයට ඇඟිලි නොගසන ලෙස බැගෑපත්ව ආයාචනා කළෙමි. දීර්ඝ කරුණු පැහැදිළි කිරීමකට පසුව ඔහු ඊට එකඟ වුණා පමණක් නොව මගෙන් සමාවද ඇයැදියේය. නමුත් විනාශය වී හමාරය. ගිය නුවණ ඇතුන් ලවා වත් ඇද්දවිය නොහැකිය. මේ මාස කිහිපයකට පෙරය.

පසුගිය සතියේදී ලසන්ත වික්‍රමතුංග නාඳුනන කල්ලියක් විසින් දෙහිවලදී ඝාතනය කොට තියේ. ඔහුගේ ඝාතකයින් තවම හඳුනා ගෙන නොමැත.

.

.

(ඉවසන්න……………………….සමනලයා යළි පියා සලන තෙක්)

(18) මර්වින් සිල්වා ‘තංගල්ලේ ධීරානන්ද’ නමින් පැවිදි බිමට || Mervin Silva becomes a Buddhist monk

  • කාලය: 2012, නොවැම්බර්, සමාන්තර විශ්වය
  • ස්ථානය: බස්නාහිර පළාත, ලංකාව

**********(‘සාසනයා’ කියන කතාව )**********

මම කිරෙන් පොඟවා, තෙලෙන් බැද, ඩෙවිල් කරන ලද දේශපාලකයෙක්මි. දේශපාලනයේ අයන්නේ සිට අඃයන්න දක්වා මම අතැඹුලක් සේ දනිමි. මට තේරුම් ගන්ට බැරි සංසිද්ධීන් වලින් මා කැළඹීමට පත්වන්නේ එහෙයිනි.

වික්ටර් මිය ගොස් තෙමසක් පිරුණේ ඊයේටයි. මා එය දැන ගත්තේ රාවයේ පළවූ වික්ටර් අයිවන් විසින් ලියන ලද ගුණ සමරු ලිපියකිනි.

රාවයේ හිටපු කතුවර වික්ටර් අයිවන් දේශපාලන ලිපි ලිවීම නතර කොට (a) විශ්‍රාම දිවිය සුවසේ ගත කරන්නේ කොහොමද, (b) ගෙදරක බල්ලන් පූසන් ඇති කරන්නේ කොහොමද, (c) මළ පහ කොට කඩදාසියෙන් පිසදා ගැනීමට වඩා වතුරෙන් සෝදා ගැනීම හොඳ ඇයි, (d) මාසයකට කී වතාවක් ලිංගික සංසර්ගයෙහි යෙදිය යුතුද, (e) ඇඹෙණිය හා වළං පිඟන් හෝදා ගැනීම රෙදි සෝදා ගැනීම වැනි කටයුතු බෙදාගෙන කරන්නේ කොහොමද (f) නැන්දා ලේලි ආරාවුල හා අයිසෙක් නිව්ටන්ගේ බ‍්‍රහ්මචර්යාව වැනි සරත් විජේසූරිය කියන ජාතියේ හුචක්කු කතා කිය කියා හිටියේය. නාකි වෙන කොට සමහර මිනිසුන්ට අමුතුම ජාතියක උමතු රෝග ලක්ෂණ පහළ වෙයි. මේකාට හැදී තියෙන්නේ වෙන කාටවත් නොහැදුණු ඔරිජිනල් ම ඔරිජිනල් නැවට එකයි පිස්සුවකි. ඕවාට හිනා වී නිකං හිටියාම හරිය. වැඩිපුර කලබල වෙන්ට ඕනෑ නැත. ඔන්නොහෙ හොඳටම සීරියස් වී මුල්ලේරියාවට ඇඩ්මිට් කරපු දවසක ඇපල් ගෙඩි ටිකක් හා මිදි දෙසීයක් විතර අරගෙන ගොස් බලලා එන්ට පිළිවන.

වික්ටර් ගැන වික්ටර් ලියූ ලිපියේත් වැඩිපුර තිබුණේ මැරුණු (දේශපාලක) වික්ටර් ගැන නොව ජීවත් වුණාක් මළාක් වැනි විශ්‍රාම ගිය කතුවර වික්ටර්ගේ පුරසාරම් හා මැඩම්ට ගහපු හින්ට්ය. තමාට මෙන් හොඳට (දේශපාලක) වික්ටර්ට හෝ මැඩම්ට දරුවන් හදා ගන්ට බැරිවුණු බවත් තමන්ට දරුවන් හදා ගන්ට පුළුවන් වූයේ හැම සති අන්තයකම ඔවුන් හා ගත කළ නිසා හා පොඩිකාලයේ පටන්ම වෙන කාටවත් කරන්ට නොදී තමන්ම ඔවුන්ගේ කක්කි හේදූ නිසා බවත් අයිවන් වැඩි දුරටත් ලියා තිබුණේය.

පුදුමයකට මෙන් (දේශපාලක) වික්ටර්ගේ මරණය ගැන මට ඇති වූ සැක කිසිවකුත් (හිටපු කතුවර) වික්ටර්ට ඇති වී නොතිබුණේය. ඔහු රටේ බොහෝ දෙනා කරන්නාක් සේ එය කොටින්ගේ ගිණුමට බැර කරන්ට උත්සුක වී ඇති බව පැහැදිළිය. මේ වැඩිය හිතන්ට කරදර නොවන පිරිසට easy way out එකකි. මට එසේ කරන්ට පුළුවන් කමක් නැත්තේ මේ සිද්ධිය මත මගේ අනාගතය පමණක් නොව ජීවිතයද රැඳී පවත්නා නිසාය.

වික්ටර් සාලිය බණ්ඩාර මරන්ට තරම් විශේෂ උවමනාවක් කොටින්ට නුවූ බව මම දනිමි. ඔහු කොටින් හා ගණුදෙනු කළ එකම අවස්ථාව ‘දඹර අමිල සිද්ධිය’යි. එයද කිසිදු පාර්ශ්වයකට පරාජයක් අත් නොවන සේ සූක්ෂ්මව විසඳා ගන්ට ඔහු සමත් විය. අනෙක තමන්ට හොඳටම වැදී ඇති මේ අවස්ථාවේ කොටින් වික්ටර් මරන්නේ ඇයිද? (රනිල් මරපු එක වෙනම කතාවකි. සාම සාකච්ඡා හරහා තමන්ව පාච්චල් කිරීම ගැන කොටින්ට හැමදාමත් රනිල් සම්බන්ධයෙන් වූයේ තරහකි.)

මේ ප්‍රශ්න මටම ඇතිවන්නේ ඇයි? වික්ටර්ගේ මරණයට පෙර හා පසුව සිදු වූ සිද්ධි කිහිපයක් අතර විය හැකි (අන් කිසිවකු නොදන්නා) අන්තර්සම්බන්ධතාවය මා දන්නා නිසාද?

මගේ ප්‍රශ්න මම කාලානුරූපව පෙළ ගස්වමි.

1. ලසන්ත වික්‍රමතුංග මැරුව්වේ කවුද? ඔහු මැරෙව්වේ අමරේ විසින් වික්ටර්ගේ උවමනාවටද? එසේ නම් ඒ ඇයි? වික්ටර්ට ලසන්ත සමඟ තිබුණු පලහිලව්ව මොකද්ද?

2. ප්‍රගීත් එක්නැලිගොඩට වූයේ කුමක්ද? ඔහු ඉස්සුවේත් වික්ටර්ගේ උපදෙස් මත අමරේද? එසේ නම් ඒ ඇයි? නැත්නම් එය වික්ටර්ට සම්බන්ධයක් නැති සිදුවීමක්ද? මැඩම් මේ ගැන යමක් දන්නවාද?

3. වික්ටර් මැරුවේ/මැරෙව්වේ කවුද? අමරේද? එසේනම් ඒ ඇයි? කලින් කළ වැඩ වලට ගාණ සෙට්ල් නොකළ නිසාද? වික්ටර්ගේ ඝාතනයට මැඩම්ගේ සම්බන්ධයක් ඇත්ද? වික්ටර් තමන්ට තර්ජනයක් බව මැඩම් සැක කළාද?

4. අමරේ කොහේද? අමරේට මොකද උණේ? කිසිම කෙනෙක් ඒ ගැන නොදන්නේ ඇයි?

5. ඇඹිලිපිටියේ පියදාසට වූයේ කුමක්ද? ඔහුගේ මේ සිද්ධීන් වලට ඇති සම්බන්ධය කුමක්ද? තුම්මෝදර පැත්තේ වෙළකින් මතු වූ හඳුනාගත නොහැකි තරමට පිළිස්සුණු මළ සිරුර පියදාසගේද? අමරේගේද?

කාලයා විසින් මේ ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු සපයනු ඇතැයි මම සිතමි.

බුද්ධ ශාසන ඇමැති හැටියටත්, පුද්ගලිකවත් වැදගත් උත්සවයකට අද මට සහභාගි වන්ට සිදුව තිබුණේය. ඒ දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ මගේ සගයකු හා කිට්ටු මිත්‍රයකු වූ හිටපු මන්ත්‍රී මර්වින් සිල්වා බම්බලපිටියේ වජිරාරාමයේදී ‘තංගල්ලේ ධීරානන්ද’ නමින් පැවිදි බිමට එක්වීමේ අවස්ථාවයි. (ඔහු කැමැත්තෙන් හිටියේ කැළණි විහාරයේදීම පැවිදි වීමටයි. නමුත් සියම් නිකායික මහා සඞඝයා වහන්සේ විසින් ගොවිගම නොවන හීනකුල ඇත්තන් මහණ දම් පිරීමට නුසුදුසුය කියා රටේ ජනාධිපතිට පවා වෙනස් කරන්ට බැරි දැඩි මතයක සිටි හෙයින් ඔහුට තමන්ගේ කුලයට අයිති වජිරාරාමය තෝරාගන්ට සිදුවිය.)

ලංකාවේ වර්තමාන දේශපාලනය වැටී ඇති පතුළක් නැති ආගාධය ගැන මර්වින් සිටියේ කණගාටුවෙනි. අද ඇති වාතාවරණය තුළ නම්බුකාර විදියට දේශපාලනය කරන්ට කිසිම ඉඩක් නැති බව ඔහු සංවේගයෙන් මට කීපවතාවක්ම කීවේය. මර්වින් වැදගත් දේශපාලනය කීවේ ආචාර්ය එන්. එම්. පෙරේරලා, ඩඩ්ලි සේනානායකලා, මෛත්‍රිපාල සේනානායකලා, දොස්තර වික්‍රමසිංහලා කළ මහත්මා දේශපාලනයයි. මේ මහත්වරුන් වෙනුවට අද දේශපාලනයට පිවිස ඇත්තේ කිසිම උගත්කමක් හෝ හැදියාවක් නැති සමාජයේ හැසිරෙන්ට නොදන්නා සුනඛයින්ය. රටේ පොදු යහපත බල්ලාට දමා ස්වකීය පෞද්ගලික සුඛ විහරණයම ඒකායන පරමාර්ථය කරගත් තක්කඩියන්ය. රටේ ජාතික ධනය කොල්ලකන, කිසිම ලජ්ජාවකින් තොරව කප්පම් ගන්නා අධමයින්ය. මර්වින් තුළ මේ තත්ත්වය ගැන විශාල කලකිරීමක් විය. පිරිසක් මැදට පැණ පිස්තෝලය උරුක් කොට කුණුහරුප වපුරන වර්තමාන මැර දේශපාලකයින් ඔහුට පිළිකුල් විය. මහත්මා දේශපාලනයක් කිරීමේ අවස්ථාව ඉක්මණින්ම උදාවනු ඇති බව කියූ මම එසේ වනතුරු ඉවසා සිටින්නැයි ඔහුට උපදෙස් දුනිමි, එහෙත් මර්වින් ඉක්මන් විය. ඔහු මේ කාලකණ්නි දේශපාලනයෙන් මිදී සසුන් ගත වීමට දැඩි තීරණයක් ගෙන සිටියේය.

සිරස මාධ්‍ය ජාලය විසින් කරන ලද අකටයුත්තක් ගැනද මර්වින් බෙහෙවින් කම්පා වී සිටියේය. යම් කිසි ‘රඟපෑමක්’ කරන්ට සිරස හා මර්වින් සිල්වා අතර එකඟතාවයක් විය. ඊට අනුව මර්වින් විසින් තමන් නිරුවත් කොට ගසෙක බඳිනවාට සිරස මාධ්‍යවේදියා සිය කැමැත්ත පළ කොට තිබුණේය. අනුන් විශ්වාස කරන්ට මර්වින්ට තිබුණු පුරුද්ද නිසා ඒ පිණිස දිවුරුම් ප්‍රකාශයක් ලබා ගන්ට අවශ්‍ය යැයි ඔහු කල්පනා නොකළේය. මර්වින් විසින් මාධ්‍යවේදියා නිරුවත් කොට ගස් බැන්ද පසු සිරස විසින් සිය මූලික එකඟතාව නිර්ලජ්ජිතව කඩ කරන ලදී. ඔවුන් Sirasa News1st ඔස්සේ කීවේ වෙනම කතාවකි. එනම් මර්වින් විසින් බලයෙන් මේ ක්‍රියාව සිදු කරන්ට ඇති බවයි. මෙසේ අස්ථාන චෝදනා වලට ලක් වෙන්ට වීමද මර්වින්ට ගිහි ජීවිතය ගැන කළකිරෙන්ට හේතු වූයේය මට සිතේ.

ගිහි සැප හැරපියා ස්ථිර වශයෙන්ම සසුන් ගත වන්ට මර්වින් තීරණය කළේ පසුගිය පොසොන් මාසයේ අනුරාධපුර චාරිකාවකදී සිදු වු යම් විශේෂ ආධ්‍යාත්මික සිද්ධියක් නිසාය. මා ඇසූ පරිදි ඒ මෙසේය. (මේ සිද්ධිය පාදක කර ගනිමින් වික්ටර් අයිවන් ‘මාසයකට වතාවක් වත් අෂ්ඨාංග සීලය සමාදන් වීමේ වැදගත්කම‘ ගැන ලිපියක් ලියා තිබූ නිසා මට එය විශේෂයෙන්ම මතකය.)

සැදහවැත් බෞද්ධයකු වූ මර්වින් සිල්වා තම කණ්ඩායම සමඟ ජය සිරිමා බෝධි මූලයෙහි අෂ්ඨාංග සීලය සමාදන් වූයේය. රාත්‍රියෙහි පශ්චිම යාමය වනතෙක් ධර්ම සාකච්ඡාවෙහි නියැළි පිරිස අතුරින් බොහෝ දෙනෙක් නින්දට වන්හ. මර්වින්ට නින්ද නොආයේය. ඔහු ඈතින් පෙනෙන රුවන්වැලි සෑයේ කොත් වහන්සේ දෙස බලාගෙන සසරෙහි අනියතභාවය ගැන අනුලෝම ප්‍රතිලෝමව මෙනෙහි කරමින් හුන්නේය.

සුදෝ සුදු වතින් සැරසුණු ඍෂිවරයකු, බෝ මළුව ඒකාලෝක කොට ඔහු ඉදිරියේ පහළ වූයේ ඒ අවස්ථාවේදීය. මර්වින් විස්මය පත්වුවද බිය නොවීය. ඔවුන් අතර ඇති වූ ආධ්‍යාත්මික සංවාදය මෙසේය.

මර්වින් සිල්වා: ස්වාමීනි ඔබ කවුරුන්ද?

(මේ අවස්ථාවේ ඍෂිවරයා හා තමන් මිසෙක පිරිසෙහි අන් කිසිවකු දකින්ට නැති බවද, දැවැන්තව පෙණුනු රුවන්වැලියෙහි කොත් වහන්සේ පවා අතුරුදන් වී ඇති බවද මර්වින්ට අවබෝධ විය. හාත්පස බැලූ බැලූ අත පැවතියේ නිරපේක්ෂ නිශ්චලතාවයයි. එහෙත් ඩෙංගි මදුරුවාට වත් මෙල්ල කළ නොහැකි වූ මහා පුරුෂයකු වූ මර්වින් බිය නොවීය.)

ඍෂි: දරුව, වඩා වැදගත් තමන් සෙවීම නොවේද?

මර්වින් සිල්වා: ස්වාමීනි, මම ඔබ නොදනිමි. එහෙත් ඔබ මට ගැටළුවකි. ඔබ මා වෙහෙස කරවමින් මා ඉදිරියෙහි වෙයි. ඔබ මා වෙහෙස කරන්නේ මන්ද?

ඍෂි: දරුව ඔබට මේ දැනෙන වෙහෙස හෙවත් ස්කන්ධය ඔබේ වර්තමාන ස්වරූපය හා අත්‍යන්තයෙන් බැඳුනකි. ඒ බර, ගැල පිටුපස ඇදෙන සක් රිය සේ ඔබ පසුපසින් එයි. ඔබ වර්තමාන ස්වරූපයෙන් මිදෙන්නේ යම් මොහොතකද ඔබ එකී වෙහෙසින්ද ස්කන්ධයෙන්ද මිදෙන්නෙහිය. ශූන්‍යතාවයට පත් වන්නෙහිය.

මර්වින් සිල්වා: මට නොවැටහෙයි ස්වාමීනි.

ඍෂි: ශූන්‍යතාවයෙහි ඇදෙන හිග්ස් බෝසෝනය ස්කන්ධ රැස් නොකරන්නේය; ස්කන්ධ රැස් නොකරනා තුරු ජීවය රැස් නොකරන්නේය; ජීවය රැස් නොකරනා තුරු පැවැත්මක් නොවන්නේය. පැවැත්මක් නොවනා තුරු සංසාරයක් නොවන්නේය. මේ බව පසක් කරන්නේ යම් ප්‍ර ඥාවන්තයෙක් වේද ඔහු නිරපේක්ෂ ශුන්‍යතාවයෙහි ඇදෙන හිග්ස් බෝසෝනය සේම මිදුණේ වෙයි.

මෙසේ කියූ ඍෂිවරයා කෙමෙන් වාතලයෙහි මැකී ගියේය. මර්වින් සිල්වා නැවත මහා සෑයෙහි කොත දුටුවේය. මේ නින්දෙහි දුටු සිහිනයක් නොව සැබෑව තුළ තුටු මායවක් නැතහොත් මායාව තුළ දුටු සැබෑවක් බව ඔහුට අවබෝධ විය.

මර්වින් සිල්වා අනුරාධපුර චාරිකාව නිමා කොට කොළඹ ආයේ වෙනස් එහෙත් අපූර්ණ පරිවර්තිත, මිනිසකු සේය. ඔහුගේ ආධ්‍යාත්මික පරිවර්තනය සම්පූර්ණ වී නොතිබිණි. දින කිහිපයක ඇවෑමෙන් ස්විට්සර්ලන්තයේ CERN ආයතනයේ විද්වත්හු හිග්ස් බෝසෝනය දුටහ. හරියටම මේ අවස්ථාවේදීම එය වීම මර්වින්ට පෙණුනේ අසාමාන්‍ය සිද්ධියක් හැටියටය. මර්වින් සිල්වා හිග්ස් බෝසෝනය තුළින් අඳුර විනිවිද එළිය දුටුවේය.

තවදුරටත් නිරපේක්ෂ ශුන්‍යතාවයෙහි ඇදෙන හිග්ස් බෝසෝනය සේ, ස්කන්ධ රැස් නොකරන්ට මර්වින් සිල්වා තීරණය කළේය.

එහෙත් ගිහි ජීවිතය අතාරින්ට ඔහුට මඳක් පමා වන්ට සිදුවූයේ ගිහියකුව හිඳිමින්ම අනිවාර්යයෙන්ම කළ යුතු වැදගත් කටයුතු කිහිපයක් තිබුණු නිසාය. ඉන්පසු මාස කිහිපය තුළ නාඳුනන තුවක්කුකරුවකුගේ වෙඩි පහරින් වික්ටර් සාලිය බණ්ඩාරද මැරුණේය. ජුලම්පිටියේ අමරේ හා ඇඹිලිපිටියේ පියදාස ආ ගිය අතක් නැති විය. මර්වින් සිල්වා සසරින් සමුගන්ට මුල් පියවර තබන්ට කල්පනා කළේය. රතු හාමුදුරුවන්ද යම් පමණෙකට ඒ තීරණය පසුපස හුන් බව මම දනිමි.

මර්වින් සිල්වා බඳු වැදගත් මහත්මා දේශපාලකයකු රටට අහිමි වීම ගැන යම් කණගාටුවක්ද ඇති මුත් අද මට සතුටු දවසකි. ඒ තමන් තෝරාගත් ආධ්‍යාත්මික මාර්ගයෙහි ගමන් කොට ඔහුට ඊට වඩා සාර්ථකත්වයක් ලබා ගත හැකි බව මා හොඳින්ම දන්නා නිසාය.

මම වජිරාරාමයේදී තංගල්ලේ ධීරානන්ද හිමියන්ට ශීර්ෂ ප්‍රණාමය කොට වැන්දෙමි. උන්වහන්සේ  මට “සුවපත් වේවා!” යි ආශිර්වාද කළහ. මගේ නෙතින් ගිළිහුණු කඳුළක් සාටකයෙන් පිසදාගන්ට ප්‍රථමයෙන් දෙපා මැදින් වැටී වජිරාරාමයේද වැලි කැට අතරට එක් විය.

මා වජිරාරාමයෙන් එළියට බැස්සේ උසස් අධ්‍යාපනයා සමඟය. ඔහු මට මොකද්දෝ ඕපාදූපයක් කියන්ට තටමන බව පෙනුණේය.

“දන්නවද, ළඟඳිම අපට කේක් කන්ට ලැබෙන පාටයි…”

“ඇයි උඹට අන්තරෙන් පාටියක් වත් දෙනවද..?” මගේ බ්‍රේක් නැති කටය, මටත් කලින් කතා කළේ.

“නෑ. නෑ. පබා දිනේෂ්ව බඳින්න යනවලු…”

“දිනේෂ්…? මේ අපේ දිනේෂයා..?”

“ඔව් බං ඌ තමයි…”

දිනේෂයාගේ බිරිඳ මියගියේ වසර තිස් පහකට පෙරය. පබා දැන් සිය සැමියාගෙන් දික්කසාද වී සිටී. දිනේෂයා දැන් නිකම් මිනිස්ටර් කෙනෙක් නොව සීනියර්ම සීනියර් මිනිස්ටර් කෙනෙකි. මේ මැඩම් පට්ට නාකින්ට නාකින්ය නොකියා නාකි කියන හැටිය. ඒකට කමක් නැත. මේ මඟුල් සක්වලෙහි වෙන්ට බැරි දෙයක් නැත්තේය. තිස් ගණන් වල හුන් ජැකී කෙනඩි හැට පැනපු ඕනාසිස් බැන්දා නම් ඕවා මොනවද? අනෙක හිරුණිකා දුමින්ද බඳී කියලත් අපි හිතාන හිටියයැ? පබා දිනේෂ්ට යහපත් භාර්යාවක් වනු ඇතිය මම සිතමි. වෙන දේවල් බැරි වුණත් ඇයට දිනේෂ්ගේ රෝද පුටුව වත් තල්ලු කරන්ට, උදේ හවා හැන්දකින් කිරි ටිකක් පොවන්ට පුළුවන් වුණා නම් ඒකම මදෑ.

.

.

(ඉවසන්න………….සමනළයා යළි පියා සලන තෙක්)